مبعث رسول گرامی و معنا یافتن زندگی را به منتقم آل محمد و همۀ مؤمنین و مؤمنات تبریک و تهنیت عرض می کنم

انکار حقائق

پروردگار برای هدایت بشر پیامبران را فرستاد، و به آنان معجزاتی داد تا راستگو از دروغگو شناخته شود، و به رسول خدا صلی الله علیه و آله معجزات زیادی عطا نمود و بزرگترین آن قرآن کریم می باشد که با گذشت زمان هرگز کهنه و مندرس نشده است و هیچ کس نتوانسته همانند آن را بیاورد.

بعضی برای شناخت رسول خدا صلی الله علیه و آله نزد او آمده و تقاضای معجزه ای نموده و پس از دیدن آن به رسول خدا ایمان می آوردند، اما بعضی دیگر با دیدن معجزات باز بر سرپیچی و لجاجت خود باقی مانده و حقائق را انکار می کردند.

در کتاب بحار الانوار آمده است: در یکی از شب ها رسول خدا صلی الله علیه و آله در حجر اسماعیل نشسته بودند، و مشرکین قریش نیز در مجالس شبانۀ خود مشغول گفتگو بودند، آنان به یکدیگر گفتند: محمد ما را خسته کرده و نمی دانیم با او چه کنیم!! برخیزید نزد او برویم و از او آیه و معجزه ای آسمانی بخواهیم، زیرا سحر در زمین انجام می شود اما در آسمان واقع نخواهد شد [معجزات رسول خدا را سحر می خواندند].

همگی نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله آمده و به حضرت عرض کردند: ای محمد! اگر آنچه را که از تو می بینیم سحر نیست پس اگر می توانی به ما آیه و معجزه ای آسمانی نشان بده، چرا که ما می دانیم سحر آنچنان که در زمین کارگر است در آسمان کارگر نیست.

حضرت رسول صلی الله علیه و آله فرمودند: آیا شما این ماه را در چهارده خود کامل و تمام نمی بینید؟ مشرکین گفتند: آری، حضرت فرمودند: آیا دوست می دارید در این ماه معجزه ای به شما نشان دهم؟ مشرکین گفتند: بله دوست می داریم، حضرت با انگشت خود اشاره ای به ماه کردند، ناگهان ماه دو نیم شده، نیمی در روی کعبه قرار گرفته و نیمی بر بالای کوه ابو قبیس!! و مشرکین آن را می دیدند، بعض از آنان گفتند: اکنون آن را به مکان خود برگردان، با اشارۀ حضرت دو نصف ماه به سرعت بهم رسیده و و در مکان قبلی خود یکی شده و مانند سابق شد!!

مشرکین پس از دیدن این معجزۀ بزرگ به یکدیگر گفتند: برخیزید که سحر محمد در آسمان و زمین کارگر است!! در این هنگام خدای تعالی این آیات را بر رسول خدا صلی الله علیه و آله نازل فرمود:" اقتربت السّاعة و انشق القمر، و إن یروا آیة یقولوا سحر مستمر " قیامت نزدیک شده و ماه از هم شکافت!! و هرگاه نشانه و معجزه ای ببینند روی گردانده و می گویند: این سحری است مستمر و پی در پی!!

تأثیر معوّذتین بر سحر

خدای تعالی برای هر چیزی خاصیت و اثری در آن قرار داده است، مثلا نور خورشید سرشار از ویتامین دی می باشد، و در میوۀ پرتقال ویتامین سی یافت می شود، و سبزیجات آهن را در خود دارند. همینطور که در مادیات از نباتی و حیوانی فوائد زیادی هست در معنویات نیز چنین است بلکه معنویات بیش از مادیات فائده برای انسان دارد. در ادعیه و سور قرآنی پروردگار فوائدی قرار داده که اگر مردم به طریق صحیح از این راه به معالجۀ درد های خود بپردازند بیش از چیز های دیگر نتیجه خواهند گرفت.

پس از آنکه رسالت و پیامبری حضرت رسول صلی الله علیه و آله اعلان شد، مشرکسن از یک سو حضرت را مورد آزار قرار داده و یهود از سوی دیگر، گاهی بر علیه اسلام و مسلمین جنگ های سنگین راه انداخته و گاهی نقشه و توطئۀ قتل رسول خدا را در سر میپروراندند.

حضرت صادق علیه السلام از قول امیر المؤمنین علیه السلام نقل فرمودند: روزی جبرئیل خدمت رسول خدا صلی الله علیه و آله آمده عرض کرد: ای محمد! همانا فلان شخص یهودی برای شما سحری انجام داده و آن سحر را در فلان چاه انداخته، یکی از اصحاب خود را که به او اعتماد داری و قدر و منزلت او از دیگران بیشتر باشد و به منزلۀ نفس خودت می باشد به آن چاه بفرست تا آن سحر را از چاه بیرون آورده و آن را به سوی تو آورد.

حضرت رسول صلی الله علیه و آله را به آن سمت فرستاده و فرمود به چاه ذروان برو چرا که لبید بن اعصم یهودی برای من سحری درست کرده و آن را در آن چاه انداخته، امیر المؤمنین علیه السلام می فرماید: به سوی آن چاه رفتم، و آب آن را بخاطر آن سحری که در آن قرار گرفته بود آلوده یافتم، با عجله به جستجوی آن سحر پرداختم اما آن را نیافتم، کسانی که با من بودند گفتند: بیرون بیا چیزی در آن نیست، به آنان گفتم به خدا سوگند نه [رسول خدا] دروغ گفته و نه من دروغ می گویم، و یقین من نسبت به او مانند یقین شما نیست، آنگاه به آرامی به جستجوی آن پرداختم، ناگهان سحر را یافته آن را برداشته و از چاه بیرون آمدم و آن را نزد پیامبر آوردم.

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: آن را باز کن، آن را باز کردم خوشۀ درخت خرمائی که داخل آن کمانی فرو کرده بودند و بر آن یازده گره زده شده بود در آن یافتم!!

در همان روز جبرئیل علیه السلام معوذتین (سورۀ فلق و سورۀ ناس) را بر پیامبر آورده بود، رسول خدا مرا فرمودند: ای علی! این دو سوره را بر این وتر بخوان، امیر المؤمنین علیه السلام مشغول به تلاوت این دو سوره شدند، هرگاه که آیه ای را امیر المؤمنین تلاوت می فرمودند گره ای از گره ها باز میگشت تا آنکه آیات دو سوره تمام شد و خدای عز و جل سحر را از رسول خدا برطرف نمود.

کید یهودیان به رسول خدا

حضرت باقر علیه  السلام فرمودند: هنگامی که رسول خدا صلی الله علیه و آله به مدینه آمدند و آثار نبوت و صدق و راستی حضرت بر همگان روشن شد، و نبوت و رسالت رسول خدا برای همه ثابت گشت، یهودیان آزار و اذیت خود را شروع نموده و به بدترین وجهی سعی می کردند تا آثار نبوت حضرت را مخفی نمایند.

از جمله کسانی که سعی در تکذیب رسول خدا داشتند مالک بن صیف، کعب بن اشرف، حی بن اخطب، جدی بن اخطب، ابو یاسر بن اخطب، شعبه و ابو لبابه فرزند عبد المنذر بودند. روزی این عده با هم نزد رسول خدا بودند، مالک به رسول خدا صلی الله علیه و آله گفت: ای محمد! آیا گمان میکنی تو از جانب پروردگار رسول هستی؟! رسول خدا فرمودند: پروردگار خالق جهانیان چنین فرموده، مالک گفت: ایمان به رسالت تو و آنچه از جانب خدا آورده ای نمی آوریم مگر آنکه این پارچه ای که در زیر ما پهن است به رسالت تو اقرار نماید.

ابو لبابه نیز گفت: ایمان به رسالت تو نمی آوریم مگر آنکه این سوط و شلاقی که در دست دارم به رسالت و پیامبری تو شهادت دهد، همچنین کعب بن اشرف گفت: به رسالت تو ایمان نمی آوریم مگر آنکه این الاغ من به رسالت تو ایمان آورده و به پیامبری تو شهادت دهد،[و تمام این ها را برای مسخره و استهزاء حضرت بیان کردند نه آنکه طالب معجزه بودند].

حضرت رسول صلی الله علیه و آله فرمودند: بر بندگان روا نیست که برای پروردگار معجزه پیشنهاد کنند، بلکه باید تسلیم امر او باشند و امر او را منقاد، و به آنچه او نازل فرموده راضی باشند، آیا برای شما کفایت نیست آنچه را که در تورات و انجیل و زبور و صحف ابراهیم به نبوت و رسالت من بشارت دادند و امر رسالت مرا تصدیق نمودند و صفات برادرم، وصی و جانشینم، و خلیفۀ من بعد از من بر امتم و بهترین خلق که بعد از خود در میان مردم میگذارم علی بن ابی طالب را بیان نموده؟ و این قرآن باهر را برای همۀ مردم بر من نازل فرموده، همین قرآنی که همگان از آوردن مثل آن را عاجز و ناتوان هستند؟

اما این چیز هائی که به من پیشنهاد کردید [از تکلم فرش، عصا و الاغ] هرگز من به پروردگارم پیشنهاد نمی کنم و آن را از او نمی خواهم، ولی به شما می گویم آنچه پروردگارم از معجزات به من داده است من و شما را کفایت می کند، پس اگر پروردگار آنچه را که شما خواستید را به انجام رساند آن از فضل و منت او بر ما و بر شما می باشد، و اگر آن را از ما منع نمود علم او به آن است که آنچه قبل از این انجام داده برای ایمان آوردن و باور کردن حقائق کفایت است.

هنگامی که رسول خدا صلی الله علیه و آله گفتارشان به اتمام رسید خدای تعالی بساط و آن فرش را به صدا آورده گفت:" اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شریک له الهاً واحداً صمداً قیوماً أبداً لم یتخذ صاحبة ولا ولداً، و لم یشرک في حکمه احداً، و اشهد انّک یا محمد عبده و رسوله، ارسلک بالهدی و دین الحق لیظهرک علی الدین کله و لو کره المشرکون، و اشهد انّ علي بن ابي طالب بن عبد المطلب بن هاشم بن عبد مناف اخوک و وصیک و خلیفتک في امتک، و خیر من تترکه علی الخلائق بعدک، و انّ من والاه فقد والاک، و من عاداه فقد عاداک، و من اطاعه فقد اطاعک، و من عصاه فقد عصاک، و من اطاعک فقد اطاع الله، و استحقّ السعادة برضوانه، و انّ من عصاک فقد عصی الله، و استحقّ الیم العذاب بنیرانه "

شهادت می دهم به یگانگی پروردگار که او تنهاست و شریکی ندارد، بی نیاز است و قائم به ذات خود و برای او همراه و فرزندی نیست، و در حوزۀ حکومت او شریکی نمی باشد، و شهادت می دهم که تو بنده و رسول او می باشی، پروردگار تو را برای هدایت مردم فرستاد و دین تو را بر همۀ ادیان ظاهر و آشکار می سازد اگرچه کافران آن را نپسندند، و شهادت می دهم که علی بن ابی طالب... برادر و وصی و جانشین تو در میان امت تو می باشد، او بهترین مردم است که برای آنان میگذاری، همانا کسی که ولایت او را بپذیرد ولایت تو را پذیرفته، و کسی که با او دشمنی نماید با تو دشمنی نموده، و کسی که از او فرمان برد از تو فرمان برده، و کسی که او را نافرمانی نماید از تو نافرمانی کرده، و کسی که از تو فرمان برد همانا از خدا فرمان برده، و سعادت رضایت خدا را دارد، و همانا کسی که از تو سرپیچی نماید از خدا سرپیچی نموده، و استحقاق عذاب دردناک آتش او را دارد.

یهودیان که این معجزۀ آشکار را دیدند متعجب شدند اما به جای اینکه ایمان به رسول خدا صلی الله علیه و آله بیاورند او را ساحر خوانده و گفتند: به یقین این سحر آشکاری است که از او صادر شده!! با این سخن آن فرش به اضطراب آمده و آن یهودیان لجوج را از روی خود بر زمین انداخته گفت: من تنها فرشی هستم که پروردگار به قدرت خود مرا به سخن آورد تا به یگانگی او اعتراف نمایم، و همچنین به رسالت محمد صلی الله علیه و آله و امامت خلیفه و جانشین او اعتراف کنم ..... هرگز روا نیست کافری بر من قدم بگذارد و بر من بنشیند، همانا تنها مؤمنین بر من نشینند، در این هنگام رسول خدا صلی الله علیه و آله به سلمان، ابوذر، مقداد و عمار رضوان الله تعالی علیهم فرمودند: برخیزید و بر این بساط بنشینید که تنها شما شایستگی آن را دارید!...

همراه رسول خدا در زمین و آسمان

امیر المؤمنین علیه السلام همیشه و در همه جا مصاحب و یاور رسول خدا صلی الله علیه و آله بودند، در تنهائی ها مونس حضرت و در شدائد و مشکلات یاور. مرحوم علامۀ مجلسی به نقل از کتاب امالی شیخ در بحار الانوار آورده است: روزی رسول خدا به امیر المؤمنین فرمودند: ای علی! هنگامی که به آسمان برده شدم ملائکه در تمام آسمان ها مرا ملاقات کرده و مرا بشارت می دادند و جبرئیل در میان عدۀ زیادی از ملائکه به من چنین گفت:" لو اجتمعت امّتک علی حبّ علي ما خلق الله عزّ وجل النّار " اگر همۀ امت تو علی را دوست می داشتند خدای عز و جل هرگز آتش جهنم را خلق نمی کرد.

ای علی! پروردگار تو را در هفت مکان با من همراه نمود و من با تو مأنوس شدم: اولین جائی که همراه من شدی در شب معراج بود، جبرئیل مرا گفت: ای محمد! برادرت کجاست؟ به او گفتم: او را در زمین خلیفه و جانشین خود گذاشتم، جبرئیل گفت: از خدا بخواه تا او را همراه تو نماید، از خدا خواستم و ناگهان مثال تو را همراه خود دیدم، و به آنچه بوده و خواهد بود مورد سخن قرار گرفتم.

و در مرتبۀ دوم: هنگامی بود که در عرش پروردگار قرار گرفتم، جبرئیل مرا گفت: برادرت کجا می باشد؟ به او گفتم: او را خلیفه و جانشین برای خود گذاشتم، جبرئیل مرا گفت: از خدا بخواه تا او را نزد تو آورد؟ از خدا خواستم و ناگهان تو را نزد خود دیدم، و حجاب برداشته شد و من هفت آسمان را دیدم تا آنکه تمام ساکنان آن ها و جایگاه های آنان را دیدم.

و در مرتبۀ سوم: آن هنگامی بود که به سوی گروه جن مبعوث شدم، جبرئیل مرا گفت: برادرت کجا می باشد؟ به او گفتم: او را جانشین و خلیفۀ خود بعد از خود گذاشتم، او گفت: از خدا بخواه تا او را نزد تو آورد، دعا کردم و تو حاضر شدی و آنچه را که به آنان گفتم و آنان با من گفتند شنیدی و در خود جای دادی.

و چهارمین: من و تو به شب قدر اختصاص یافتیم و هیچ کس غیر از ما در این امر شریک نیست [دیگر امامان اولاد حضرت و به منزلۀ نفس حضرت هستند].

و پنجمین: با پروردگار مناجات کردم و مثال تو با من بود، هرچه از او برای تو درخواست نمودم به من داده شد مگر پیامبری که پرودگار فرمود: در این خصلت تو تنها هستی [و علی شریک تو نیست] و نبوت را به تو ختم نمودم.

و ششمین: هنگامی که گرداگرد بیت المعمور [خانه ای که همانند کعبه در آسمان چهارم بنا شده و ملائکه گرداگرد آن طواف مینمایند] طواف می کردم مثال تو با من بود.

و هفتمین: هلاک احزاب [در جنگ احزاب] به دست من بود و تو در همه حال با من بودی ..... ای علی! هنگامی که در سفر معراج به بیت المقدس رسیدم، بر روی صخره نام تو را مقرون نام خود دیدم و با آن مأنوس شدم، بر روی آن صخره نوشته شده بود:" لا اله الا الله، محمدٌ رسول الله، ایّدته بوزیره، و نصرته به " خدائی جز خدای یکتا نیست، محمد رسول خداست، و او را به وزیرش تأیید و یاری نمودم، جبرئیل را گفتم: چه کسی وزیر من می باشد؟ جبرئیل جواب داد: علی بن ابی طالب علیهما السلام....

اللهم فصلّ علی محمد و آله، و اجعل الیقین في قلبي، و النّور في بصري، و النصیحة في صدري، و ذکرک باللیل و النّهار علی لساني، و رزقاً واسعاً غیر ممنون و لا محظور فارزقني، و بارک لي فیما رزقتني، و اجعل غناي في نفسي، و رغبتي فیما عندک برحمتک یا ارحم الراحمین. الحمد لله الذي هدانا لمعرفته و خصّنا بولایته و وفّقنا لطاعته