بســــــــــــــــــــــــــــــم الله الرحمن الرحیم

بســـــــــــــــــــــــم الله الرحمن الرحیم

میلاد پر از سعادت هادی بشریت، رحمة للعالمین حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله، و همچنین میلاد پر برکت فرزند گرامیش حضرت صادق علیه السلام را به منتقم آل محمد علیهم السلام و تمام شیعیان تبریک و تهنیت می گویم، و در این ایام مبارک از همۀ دوستان التماس دعا دارم

خلقت نوريان قبل از خلقت نور!!

از حضرت صادق علیه السلام سؤال شد: قبل از اینکه خدای متعال آسمان ها و زمین و ظلمت و روشنائی را بیافریند کجا بودید؟ حضرت فرمودند: ما اشباحی از نور بودیم ...

که خدای متعال ما را خلق نموده بود پیش از آنکه آسمان ها و زمین و ظلمت و نور و تمام مخلوقات خود را بیافریند، و گرداگرد عرش الهی تسبیح و تهلیل می گفتیم، و پس از خلقت آدم حق تعالی ما را در صلب او قرار داده، و پیوسته ما را از صلب های پاکیزه در رحم های طاهر منتقل می نمود تا اینکه پیامبرش را مبعوث گردانید.

پیامبر خاتم، افضل و برتر از همۀ پیامبران

حضرت رسول صلی الله علیه و آله از جمیع پیامبران و حتی پیامبران اولوا العزم برتر هستند و همچنین اهل بیت پیامبر برتر از همۀ پیامبران غیر از پیامبر خاتم می باشند.

شخصی از حضرت رسول صلی الله علیه و آله سؤال کرد: به چه سبب شما بر دیگر پیامبران سبقت گرفته و برتر از آنان می باشید و حال آنکه آخر از همۀ آنان مبعوث شدید؟!

حضرت فرمودند: آن زمانی که خدای متعال از پیامبران عهد و پیمان می گرفت، و آنان را بر کلام خود شاهد قرار داد و فرمود:" ألست بربکم؟ " اولین کسی که دعوت او را اجابت نموده و اقرار به ربوبیت پروردگار کرده و " بلی " را گفت من بودم و بخاطر سبقت در اقرار به ربوبیت افضل و برتر از دیگر پیامبران قرار گرفتم.

در کتاب علل الشرائع از حضرت صادق علیه السلام آمده است: هنگامی که خدای تعالی در عالم های سابق و قبل از این خلقت جسمانی از بشر سؤال نمود:" من ربکم " پروردگار شما کیست؟ اولین کسی که تکلم کرد و اقرار به ربوبیت پروردگار نمود رسول خدا صلی الله علیه و آله بود و سپس امیر المؤمنین و دیگر اهل بیت علیهم السلام بودند که به پروردگار عرض کردند: همانا تو پروردگار ما هستی.

آنگاه خدای تعالی [پس از این اقرار] تمام علوم و دین خود را در نزد آنان قرار داد، و پس از آن به ملائکه فرمود: اینان حمل کنندۀ دین و علم من می باشند، و از جانب من امین در میان خلق من هستند و دربارۀ آنان از همۀ خلق سؤال خواهم نمود!!

آنگاه خدای متعال به بنی آدم فرمود: اقرار به یگانگی خدا نموده و ولایت و رهبری اینان را گردن نهید و از آنان اطاعت نمائید، بنی آدم به خدا عرض کردند: بارالها! اقرار می کنیم [به یگانگی تو و اطاعت می کنیم از اهل بیت]، و بعد از آن خدای متعال به ملائکه فرمود: شاهد باشید بر گفتۀ بنی آدم، و ملائکه گفتند: شاهد هستیم تا فردا روز نگویند: ما [از مقام آنان و امر پروردگار به اطاعت و فرمانبرداری آنان] غافل بودیم، یا آنکه بگویند: پدران ما قبل از ما آمدند و مشرک بودند و ما بعد از آنان آمده و پیرو رفتار آنان بودیم و حقیقتی جز گفتۀ آنان نمی دانستیم.

حرکت دیر راهب به سوی پیامبر!!

حضرت رسول صلي الله عليه وآله از قبل از بعثت و حتی در ایام کودکی، علامت و نشانه هائی داشتند که با آن نشانه ها شناخته می شدند، و نور پیامبری در چهرۀ حضرت نمایان بود، و اهل خرد به خوبی آن را درک می کردند، تا جائی که قرآن کریم می فرماید:" الذین آتیناهم الکتاب یعرفونه کما یعرفون أبنائهم " کسانی که کتاب آسمانی را به آنان داده ایم او (پیامبر) را همچون فرزندان خود می شناسند!!

مرحوم صدوق رضوان الله تعالی علیه در کتاب اکمال الدین و اتمام النعمة از قول مؤمن قریش حضرت ابوطالب علیه السلام نقل می کند: در ایامی که هوا بسیار گرم بود و فرزند برادرم محمد صلی الله علیه و آله هشت ساله بود با عده ای به یک سفر تجارتی به شام رفتم و محمد را نیز با خود بردم زیرا از وقتی که او را تکفل کرده بودم هرگز از من جدا نشده بود، برای او مرکوبی را مهیا کردم و به خدا سوگند مرکوب او پیشاپیش مرکوب من می رفت و از دیگر مرکوب ها سبقت می گرفت، و به هنگام تابش خورشید ابری بر سر او سایه می انداخت و در تمام مدت سفر به برکت او از نعمت های گوناگونی بهره مند می شدیم، و چه بسا دیگر کاروان هائی که در کنار ما در حرکت بودند و مرکوب های آنان از حرکت می ایستاد و برادر زاده ام محمد می رفت و دست مبارک خود را بر آنان می کشید و به برکت دست او آن مرکوب ها به حرکت در می آمدند!!!

هنگامی که به بُصری (یکی از شهر های شام) نزدیک شدیم دیر راهبی را دیدم که به سرعت بطرف مرکوب محمد آمده!! و راهبی که در آن دیر بود بدون اینکه با هیچیک از ما تکلم کند به محمد نظر دوخته بود و پیوسته می گفت: اگر کسی باشد او تو هستی!! کنار درختی بسیار بزرگ اما کم شاخ و برگ پیاده شدیم و به مجرد اینکه محمد کنار آن درخت قرار گرفت، آن درخت تکانی خورده و شاخه های خود را بر او آویخته و به سه نوع از میوه هائی که در فصل های مختلف می باشد بارور گردید!!! وقتی راهب این صحنه را دید غذائی که تنها برای محمد کافی باشد را تهیه کرده و به سوی او آورد.

آنگاه به سوی ما آمده گفت: چه کسی این پسر بچه را تکفل نموده است؟ گفتم من او را تکفل کرده ام و من عموی او هستم. راهب گفت: او را عموهائی است!! تو کدام یک از آنان هستی؟! گفتم من برادر پدر او از یک مادر هستم. راهب گفت: به یقین تو همان هستی و اگر چنین نباشد من بحیری نخواهم بود!! [زیرا بحیری تمام صفات پیامبر را و حتی صفات کفالت کنندۀ او را در کتاب ها خوانده بود] آنگاه بحیری از من اجازه گرفت تا خوراکی را که تهیه کرده بود به محمد بدهد، من قبول کردم اما دیدم محمد این کار را نپسندید، به او گفتم فرزندم این مرد تو را گرامی داشته و برایت غذائی آورده آن را بخور، محمد گفت: آیا این غذا تنها برای من می باشد و همسفرانم را در آن حقی نیست؟! بحیری گفت: آری این غذا تنها برای تو می باشد، محمد گفت: از این غذا هرگز نمی خورم، بحیری گفت: من بیش از این آذوقه نداشتم، محمد گفت: ای بحیری! آیا اجازه می دهی که آنان از همین غذا تناول کنند؟ بحیری گفت: آری، محمد به تمام اهل کاروان رو کرده گفت:" کلوا بسم الله " با نام خدا از این غذا بخورید.

ابوطالب می گوید: ما صد وهفتاد نفر در این کاروان بودیم تمام ما از این غذا خوردیم، و همۀ ما سیر گشتیم!! و بحیری در کنار محمد ایستاده بود و سر و روی او را می بوسید و پیوسته می گفت: به خدای مسیح سوگند او هموست!! اما مردم منظور او را متوجه نمی شدند و با تعجب به بحیری گفتند: ما در سابق هم از کنار دیر تو گذشته ایم و تو را دیده ایم اما هرگز با ما چنین احترام نکردی، تو را چه می شود؟

بحیری گفت: من چیز هائی می دانم که شما نمی دانید و به یقین زیر این درخت پسر بچه ایست که اگر آن چیز هائی که من دربارۀ او می دانم شما می دانستید او را نمی گذاشتید که روی زمین راه برود و حتما او را بر شانه های خود حمل می کردید تا اینکه او را به وطن خود بازگردانید، به خدا سوگند شما را گرامی نداشتم مگر به احترام او.....

امتحان بحیری از پیامبر!!

سپس بحیری به پیامبر رو کرده و گفت: سه سؤال از تو دارم و تو را به حق لات و عزّی (دو بت بزرگ مشرکین) سوگند می دهم جواب آن ها را به من بدهی، پیامبر تا نام لات و عزی را شنید غضبناک شد و فرمود: مرا به آنان سوگند نده که چیزی بیش از این دو مرا غضبناک نکرده، و این ها دو بتی هستند که قوم من آن ها را عبادت می کنند!! بحیری تا این کلام را شنید و غضب او را به هنگام نام آن دو از پیامبر دید، گفت این یکی از آن جواب هائی بود که می خواستم!!

آنگاه به محمد گفت تو را به پروردگار سوگند می دهم که جواب من را بدهی، او گفت اکنون که به خدای من و خدای خودت که هیچ چیز همانند او نیست سؤال کردی هرچه می خواهی بپرس!! بحیری گفت: از خواب و بیداری تو می پرسم و از همۀ حالات خود مرا خبر بده، و محمد تمام آن ها را برایش باز گفت، و بحیری تمام آن ها را با آنچه در کتاب ها خوانده بود موافق دید، آنگاه خود را بر دست و پای او انداخته بوسه می زد و می گفت: فرزندم چه خوبی و چه خوشبو، ای کسی که بیش از همۀ پیامبران پیرو خواهی داشت!! ای کسی که روشنائی دنیا از نور تو می باشد!! ای کسی که با نام تو عبادتگاهها آباد می شود!!.....

پیوسته بحیری دست و پای او را بوسه می زد و می گفت: تو همان کسی هستی که قیامت بپا نمی شود تا آنکه تمام پادشاهان در دین تو وارد شوند، و اگر من زمان تو را درک کنم به تو ایمان می آورم و در رکاب تو با مشرکین می جنگم، همانا تو آقا و سرور فرزندان آدم هستی و بزرگ پیامبران، و خاتم آنان هستی، به خدا سوگند زمین آنگاه که تو متولد شدی خنده کرد!! و پیوسته تا روز قیامت بخاطر وجود تو شادمان است، و شیاطین و عبادتگاه های یهود و نصاری گریان شدند، ابراهیم مردمش را به تو راهنمائی کرد، و عیسی به امتش بشارت تو را داد!! تو پاک و پاکیزه از هر شرک و پلیدی هستی.....

ابوطالب می گوید: هنگامی که از بحیری خواستیم جدا شویم بحیری گریۀ شدیدی کرده و می گفت: ای پسر آمنه! آنچنانست که می بینم عرب تو را آزار می دهند و خویشانت از تو دوری می کنند!! و به من رو کرده گفت: ای عمو! وظیفۀ خود را آنچنانکه باید انجام بده و وصیت و سفارش پدرت را در مورد او پیاده کن، و بدان که قریش بخاطر او از تو دوری می کنند!! ولی تو به کردۀ آنان اهمیت نده، و من می دانم که تو به ظاهر به او ایمان نمی آوری [اما در حقیقت به او مؤمنی]، اما فرزندی برای تو خواهد بود (امیر المؤمنین) که به آشکار و نهان به او ایمان می آورد و او را نصرت و یاری می کند، و نام او در آسمان ها به شجاعت برده می شود و نام او در کتاب های آسمانی معروف تر از اصحاب عیسی می باشد.....

السلام علیک أیها النبي و رحمة الله و برکاته، السلام علیک یا أبا القاسم، السلام علیک یا سید الاولین و الآخرین، السلام علیک یا زین القیامة، السلام علیک یا شفیع القیامة، أشهد أن لا إله إلا الله وحده لا شریک له، و أشهد أنّک عبده و رسوله، بلّغت الّرسالة، و أدّیت الأمانة، و نصحت اُمّتک و جاهدت في سبیل ربّک حتّی أتاک الیقین، صلی الله علیک و علی أهل بیتک، طبت حیّاً و طبت میّتاً، صلی الله علیک و علی أخیک و وصیّک و ابن عمّک أمیر المؤمنین و علی ابنتک سیدة نساء العالمین، و علی ولدیک الحسن و الحسین أفضل السلام، و أطیب التحیة، و أطهر الصلاة، و علینا منکم السلام و رحمة الله و برکاته

بســـــــــــــــــــــــــــم الله الرحمن الرحیم 

عید الله الأکبر، عید غدیر ثانی، عید الزهرا و عید الأئمه، هلاک ابن الصهاک عمربن الخطاب را به منتقم آل محمد علیهم السلام و همۀ شیعیان و محبین حضرت زهرا سلام الله علیها تبریک و تهنیت عرض می کنم

سجده بر آدم از چه بود؟!

هنگامی که پروردگار به دست قدرت خود ابو البشر حضرت آدم علی نبینا و آله و علیه السلام را آفرید، ملائکه را امر فرمود تا بر او سجده نمایند، و ابليس که پیش از این در زمرۀ عرشیان قرار گرفته بود همراه با آنان امر به سحده شد، اما او از سجده بر آدم سرپیچی نمود و بر او سحده نکرد!!

پروردگار از او سؤال نمود:" ... استکبرت أم کنت من العالین؟! " آیا تکبر ورزیدی یا از شریفان و بزرگواران بودی که بر آدم سجده نکردی؟؟!!

سجده بر آدم چرا؟! و عالین چه کسانی هستند که از سجده در مقابل آدم معذور هستند؟!

پروردگار انوار طیبۀ معصومین علیهم السلام را هزاران سال قبل از خلقت آسمان ها و زمین، جهنم و بهشت برین و قبل از خلقت ملائکه و عرش و فرش و..... خلق فرمود، و آن انوار طیبه پیوسته تسبیخ و تهلیل و تقدیس الهی می کردند و پروردگار را مطیع و فرمانبردار بودند، پس از آنکه خدای تعالی حضرت آدم را خلق نمود، آن نور های مقدس را در صلب حضرت آدم قرار داده و برای همین و به شکرانۀ وجود اهل بیت علیهم السلام در صلب او، ملائکه را امر به سجده نمود!!

هنگامی که ابلیس از سجده بر آدم سرپیچی نمود پروردگار او را عتاب نموده و از او پرسید: مگر تو از شریفان و آنان که به حقیقت بزرگوارتر از هر مخلوقی هستند می باشی که بر آدم سجده نکردی؟ و آنان همان کسانی بودند که در صلب آدم قرار داده شدند.

حضرت رضا علیه السلام فرمودند: هنگامی که پروردگار آدم علیه السلام را به سجدۀ ملائکه بر او گرامی داشت، و پس از آن او را وارد بهشت گردانید، او را ندا داد: ای آدم! سر بلند کن و به ساق عرش نظر بینداز، آدم نگاه کرد بر ساق عرش نوشته شده:" لا إله إلا الله، محمدٌ رسول الله، علي بن ابي طالب امیر المؤمنین، و زوجته فاطمة سیدة نساء العالمین، و الحسن و الحسین سیدا شباب اهل الجنة " پروردگاری جز خدای یکتا نیست، محمد رسول خدا می باشد، علی بن ابی طالب امیر و رهبر مؤمنین می باشد، و همسرش فاطمه بزرگ زنان جهانیان است، و حسن و حسین دو بزرگ و آقای جوانان بهشت می باشند.

آدم به پروردگار عرض کرد: پروردگارا! اینان چه کسانی هستند؟! خدای عز وجل فرمود: ذریه و اولاد تو هستند که اگر ارادۀ خلقت آنان را نداشتم هرگز تو را خلق نمی کردم!!

نام علی بر عرش و فرش

مقام امامت و رهبری بر امت همانند مقام رسالت و نبوت از جانب پروردگار تعیین می شود، زیرا امام باید صفات پیامبر را مالک باشد تا بتواند جانشین و قائم مقام او شود، وصی و جانشین نبی باید علم او، حلم او، عصمت او، و هرچه از صفات و مقامات عالیه را پیامبر داراست غیر از مقام نبوت، امام نیز مالک آن صفات باشد، و غیر از خدای متعال کسی نمی تواند علم کامل به صفات درونی انسانی را داشته باشد، بنابر این تنها اوست که می تواند رهبر و امام برای مردم انتخاب نماید، و خدای منان قبل از خلقت جمیع مخلوقات نه تنها وصی پیامبر را انتخاب نموده که نام او را بر لوح و قلم و عرش و فرش با دست قدرت خود نوشته است!!

پیامبر صلی الله علیه و آله فرمودند:" والذي بعثني بالحق بشیراً، ما استقر الکرسي و العرش و لا دار الفلک و لا قامت السماوات و الأرض إلا بأن کتب الله علیها : لا إله إلا الله، محمدٌ رسول الله، علي أمیر المؤمنین ..... " سوگند به آن کسی که مرا به حقیقت برای بشارت مبعوث نمود، کرسی قدرت الهی و عرش به اسقرار در نیامد و فلک به چرخش نیامد و آسمان ها برافراشته نشد و زمین گسترده نگشت مگر پس از آنکه پروردگار بر تمام آن ها نوشت: پروردگاری جز خدای یکتا نیست و محمد رسول خدا می باشد، و علی امیر و سالار مؤمنین است!!!

همانا زمانی که پروردگار مرا به معراج برد و مرا به صحبت های اسرار آمیز اختصاص داد، به من فرمود: ای محمد! عرض کردم: بله ای پروردگار من! فرمود: نام من محمود است و تو محمد هستی، نامی برای تو از نام خود برگرفتم، و تو را بر جمیع آفریده ها برتری دادم، برادرت علی را امام و رهبر بر بندگانم قرار بده تا آنان را به دین من راهنما و هدایتگر باشد، ای محمد! همانا من علی را سرور و سالار مؤمنین قرار دادم، پس کسی که بر او امارت و ریاست نماید او را مورد لعن خود قرار می دهم و کسی که با او مخالفت نماید او را عذاب می کنم و کسی که او را مطیع باشد مورد قرب خود قرارش می دهم.....

و همچنین روزی رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: چرا عده ای در مورد محبت به برادرم علی بن ابی طالب مرا ملامت می کنند؟ سوگند به آن کسی که مرا به پیامبری مبعوث نمود پس از آنکه پروردگار مرا به محبت او دستور داد او را محبوب خود قرار دادم، سپس فرمودند: چرا عده ای مرا ملامت می کنند به اینکه علی را مقدم بر دیگران ساختم؟ سوگند به عزت پروردگار، من او را مقدم نساختم بلکه پروردگار مرا امر فرمود تا بردیگرانش مقدم کنم و او را امیر و سالار مؤمنین و رئیس بر امت و امام بر آنان قرار دهم، ای مردم! زمانی که به آسمان عروج کردم بر درگاه هریک از آسمان های هفتگانه نوشته دیدم:" لا إله إلا الله، محمدٌ رسول الله، علي بن ابي طالب أمیر المؤمنین " .....

همچنین رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمودند: شبی که به معراج رفتم بهشت و جهنم را بر من عرضه داشتند و تمام آن ها را دیدم، بهشت و نعمت های آن و جهنم و عذاب های آن، و بر هر دری از درهای هشتگانۀ بهشت نوشته دیدم:" لا إله إلا الله، محمدٌ رسول الله، عليٌ ولي الله "

نام عمر بر سر در جهنم

هنگامی که امیر المؤمنین علیه السلام و اصحاب خاص او را حزب شیطان به آن صورت وحشیانه برای بیعت با ابوبکر لعنة الله علیه به مسجد بردند و آن بیعت دروغین را از آنان گرفتند، مولا و اصحاب وفادار حضرت هریک سخنانی ایراد فرمودند، از جمله سلمان رضوان الله تعالی علیه بود که فرمود:" ..... إني قد قرأت في بعض کتب الله المنزلة أنه باسمک و نسبک و صفتک بابٌ من ابواب جهنم... " همانا من در بعضی از کتاب هائی که از جانب پروردگار نازل شده خوانده ام دری از در های جهنم به نام و نسب و صفت تو قرار دارد.....

چرا اینچنین نباشد کسی که ایمان به خدا نیاورد و پیوسته پیامبر را آزار می داد و عاقبت پیامبر را با همدستانش به شهادت رساند، و به این اکتفا نکرد که ظلم های زیادی بر صدیقۀ طاهره وارد کرد، محسنش را شهید نمود و باعث شهادت آن بانوی عظمی شد، همان بانوئی که رضایتش باعث رضایت پروردگار و خشم و غضبش باعث خشم و غضب پروردگار می باشد.

ابو حمزۀ ثمالی رضوان الله تعالی علیه از حضرت سجاد علیه السلام در مورد ابوبکر و عمر سؤال می کند و حضرت می فرمایند:" فعلیهما لعنة الله بلعناته کلها، ماتا والله و هما کافران مشرکان بالله العظیم " تمام لعنت خدا بر آن دو باد، آن دو مردند و حال آن که کافر و مشرک به پروردگار بزرگ بودند!!!

وظیفۀ شیعه

خدای تعالی در قرآن کریم می فرماید:" ما جعل الله لرجل من قلبین في جوفه " پروردگار برای کسی دو قلب قرار نداده!! کنایه از اینکه انسان نمی تواند حب و دوستی دو نفر متضاد را در دل قرار دهد، نمی تواند هم دوست خدا را دوست بدارد و هم دشمن خدا را، بلکه باید با دوستان خدا دوستی نماید و دشمن او را دشمن بدارد و از او تبری جسته و کناره گیری کند.

حضرت صادق علیه السلام به شیعیان و پیروان اهل بیت علیهم السلام در مورد ولایت و برائت چنین فرمودند:" حبّ اولیاء الله واجبٌ، و الولایة لهم واجبة، و البرائة من أعدائهم واجبة..... " حب و دوستی با اولیای خدا بر شما واجب می باشد [همان کسانی که پروردگار نام آنان را قرین نام پیابمر و نام خود قرار داد و فرمود: أطیعوا الله و أطیعوا الرسول و اولي الأمر منکم باید که از پروردگار اطاعت و فرمانبرداری کنید و همچنین مطیع فرمان رسول خدا و اولی الامر یعنی ائمه علیهم السلام باشید] و واجب است که آنان را ولی امر خود بدانید، و تبری از دشمنان آنان بر شما واجب است و تبری از کسانی که به آل محمد ظلم کردند و حجاب آنان را هتک نمودند، و فدک را از فاطمه گرفتند و از میراث پدر، او را محروم کرده و حق او و همسرش را غصب کردند، و منزلش را به آتش کشیدند، و اساس ظلم بر اهل بیت را بنا نهادند، و سنت رسول خدا را تغییر دادند، و همچنین برائت از ناکثین و مارقین و قاسطین [همان کسانی که با امیر المؤمنین ناسازگاری کرده و سه جنگ بزرگ جمل، نهروان و صفین را درست کردند] واجب است..... و تبری جستن از همۀ قاتلان اهل بیت علیهم السلام بر همۀ شما مسلمان ها فرض و واجب است.

همچنین به حضرت صادق علیه السلام گفته شد: فلانی شما را دوست دارد، اما در دشمنی با دشمن شما کوتاهی دارد!! حضرت فرمودند:" هیهات! کذب من ادعی محبتنا، و لم یتبرأ من عدوّنا " بسیار بعید است، دروغ گفته آن کسی که ادعا می کند ما را دوست دارد و از دشمن ما تبری نمی جوید!!!

اللهم العن صنمي قریش و جبتیها و طاغوتیها و إفکیها و ابنتیهما، اللهم العنهما و انصارهما فقد أخربا بیت النبوة، اللهم العنهما في مکنون السّر و ظاهر العلانیة لعناً کثیراً دائباً أبداً دائماً سر مداً لا انقطاع لأمده ولا نفاذ لعدده یغدو اوله و لا یروح آخره لهم و لأعوانهم و انصارهم و محبیهم و موالیهم و المسلّمین لهم و المائلین الیهم و الناهضین بأجنحتهم و المقتدین بکلامهم و المصدّقین بأحکامهم، اللهم عذّبهم عذاباً یستغیث منه اهل النار آمین ربّ العالمین

بســـــــــــــــــــــــــــم الله الرحمن الرحیم