بســـــــــــــــــــــــــــم الله الرحمن الرحیم

خطبۀ حضرت سجاد در کوفه

در صبحگاه روز دوازدهم محرم سال شصت و یک هجری هنگامی که به دستور عبید الله بن زیاد لعنة الله علیه، اهل بیت علیهم السلام را با حال زار وارد کوفه کردند، و قبل از آن مردم را برای تماشای آن داغداران به کوچه و بازار کشیده بودند، حضرت زینب سلام الله علیها با زبان علوی شروع به بیان مظلومیت برادر و اصحاب او نمود، چنان سخن می گفت که چیزی نمانده بود مردم بر علیه حکومت قیام کنند...

پس از خطبۀ آتشین بانو زینب کبری، امام زین العابدین علیه السلام با اشاره ای مردم را ساکت نموده و پس از حمد و ثنای الهی چنین فرمودند: " أیها الناس! من عرفني فقد عرفني و من لم یعرفني فأنا علي بن الحسین المذبوح بشط الفرات من غیر ذحل و لا تراث... "

ای مردم! آنکه مرا می شناسد که می شناسد، و آنکه نمی شناسد بداند که من علی بن حسین هستم همان [حسينى] که بدون هیچ جرمی کنار نهر فرات [تشنه لب] او را سر بریدند، من فرزند آن کسی هستم که پردۀ حرمت او را شکستند، و اموال او را غارت نمودند، و خانوادۀ او را به اسارت بردند، من فرزند آن کسی هستم که او را به حال زار کشتند و همین افتخار مرا کافی است!!

کوفیان حیله گر

ای مردم! شما را به پروردگار سوگند می دهم آیا بیاد دارید که برای پدرم نامه نوشتید و او را دعوت نمودید اما [تمام نامه هایتان و تمام پیمان هایتان] نیرنگ و فریب بود؟! آیا بیاد دارید که به او وعده دادید و پیمان بستید [که او را یاری می کنید] سپس او را تنها گذارده و او را کشتید؟!

نفرین بر شما و بر آنچه از پیش برای خود فرستادید، چه رأی زشت و تباهی دارید!! با چه چشمی به رسول خدا صلی الله علیه و آله در فردا روز نگاه خواهید کرد هنگامی که به شما بگوید فرزندان مرا کشتید و حرمت مرا شکستید و هرگز شما از امت من نیستید؟؟!!

افسوس کوفیان از کردۀ خود

صدای مردم به گریه و زاری بلند شده بود و یکدیگر و خود را بر یاری نکردن امام ملامت می کردند و می گفتند: با این کار هلاک شدیم..

حضرت رو به مردم کرده فرمودند: خدا رحمت کند آنکس را که پند و موعظۀ مرا بپذیرد و سفارش مرا در مورد پروردگار و رسول او قبول نماید، چرا که ما پیرو رسول خدا می باشیم و کارهای او دستور عمل ما می باشد..

تمام جمعیت یکصدا گفتند: ای پسر رسول خدا! همۀ ما به فرمانت گوش فرا می دهیم و فرمان تو را گردن می نهیم!! و این پیمان را محترم می شماریم و حب تو را به دل داریم!! و از تو روی نمی گردانیم!! خدایت تو را رحمت نماید ما را فرمان ده، با هرکس که در جنگ با تو باشد با او در جنگ خواهیم بود!! و هر کس با تو در دوستی و سلم و آرامش باشد ما نیز با او چنین خواهیم بود!! از تمامی کسانی که به تو و ما ظلم کردند انتقام می گیریم!!!

پاسخ امام سجاد به کوفیان پیمان شکن

امام سجاد علیه السلام فرمودند: هیهات هیهات! ای نیرنگ بازان و حیله گران! بین شما و خواسته های نفسانی شما پرده ای سنگین و تاریک  افکنده شده!! آیا می خواهید کاری که با پدرانم قبل از این انجام دادید با من نیز انجام دهید [پیمان ببندید و سپس بی وفائی کرده و به هنگام سختی پیمان بشکنید؟]

سوگند به آن شترانی که حاجیان را از مکه به سوی منی می برند [سوگند حضرت به این شتران برای حرمت آن می باشد] هنوز جراحت و غصۀ کشته شدن پدر را فراموش نکرده ام، پدرم و اهل بیت و اصحاب او دیروز کشته شدند، و هنوز داغ رحلت و شهادت جدم رسول خدا و پدرم و فرزندان پدرم از بین نرفته و تلخی غصۀ آن را در کام خود هنوز احساس می کنم، و سینه ام از این غصه تنگی می کند.. اما تنها یک چیز را از شما طالبم و آن اینکه نه بر له ما باشید و نه بر علیه ما [نه با ما به جنگ برخیزید، و نه از ما طرفداری نمائید]!!

اللهم صلّ علی علي بن الحسین سید العابدین الذي استخلصته لنفسک و جعلت منه أئمة الهدی الذین یهدون بالحقّ و به یعدلون، اخترته لنفسک و طهّرته من الرجس و اصطفیته و جعلته هادیاً مهدیّاً، اللهم فصلّ علیه أفضل ما صلّیت علی أحدٍ من ذریّة أنبیائک حتی تبلغ به ما تقرّ به عینه في الدنیا و الآخرة إنّک عزیزٌ حکیم

                                            بســـــــــــــــــــــــــــــم الله الرحمن الرحیم

                                           بســــــــــــــــــــــــــــــم الله الرحمن الرحیم

قال الحجة عجل الله تعالی فرجه الشریف: " إنّي لأدعو لمؤمن یذکر مصیبة جدّي الشهید، ثمّ یدعو لي بتعجیل الفرج و التأیید " همانا من برای مؤمنی که مصیبت جدم حسین شهید را یاد کند و پس از آن برای تعجیل در امر فرج من دعا نماید من نیز برای او دعا می نمایم.

ای یوسف زهرا! ای خون گریه کنندۀ هر صبح و شام در شهادت جدت حسین، چه سخت و دشوار بود آن زمانی که علی اکبر با پدر و اهل حرم وداع نمود، چگونه سکینه با برادر وداع کرد؟! چگونه لیلا آن مادر دل سوخته، چشم از پسر رشیدش برداشت؟! چگونه زینب آن سنگ صبور این بار گران را صبر و تحمل نمود؟! چگونه اباعبد الله از فرزندش جدا شد؟! آه و صد آه بر این درد ها و غصه ها.

چه سخت و دشوار بود آن لحظه ای که قاسم بن الحسن برای وداع به خیمه آمد.. آن مادر امیدش به این فرزند بود، بارالها! چگونه آسمان از این همه غم بر زمین نخورد؟! چگونه دریا ها خشک نشد؟! چگونه کوه ها متلاشی نگشت؟!

چه سخت و دشوار بود آن لحظه ای که کودک شش ماهه ای را پدری مهربان بر زیر عبای خود از شدت تابش خورشید گرفته و به میدان می آورد به این امید که جرعه آبی به او بدهند!! چه سخت و دشوار بود آن ساعتی که غنچه ای را بر سینۀ گلی سر بریدند!! کودکی شش ماهه!!

آه که انگشتان توان نوشتن ندارند، و زبان توان گفتن، و چشم توان خواندن و گوش توان شنیدن.. مگر این کودک چقدر آب می خواست؟!

ای نهر فرات! چطور می توانی جریان داشته باشی؟؟

و حال آنکه فرزندان پیامبر خدا در کنار تو تشنه لب کشته شدند؟! ای نهر فرات! چطور اجازه می دهی که هر کس براحتی از تو سیراب شود با اینکه شش ماهۀ حسین از نوشیدن آب محروم شد؟! ای نهر فرات! اگر از غصه خشک می شدی تعجب نبود..

ای همیشه محزون! ای همیشه گریان! ای منتقم! با تو همصدا می شویم، و با نوا و ندبۀ تو همنوا و هم ندبه می شویم، و بر جدت حسین اشک غم می ریزیم، و اگرچه همانند تو نمی توانیم آنچنان گریه کنیم تا اشکمان تبدیل به خون شود، اما با جدت اباعبد الله مواسات می کنیم و صبح عاشورا قمه بر سر زده و خون ناچیز خود را به مواسات با جدت حسین می ریزیم تا بگوئیم: اگر در روز عاشورا نبودیم تا با جان و نفس خود تو را یاری نمائیم اما هر ساله در روز عاشورا با شما مواسات می کنیم و خون ناچیز خود را بیادت می ریزیم، و یادت را در دل ها زنده نگاه می داریم، به این امید همانگونه که خونِ جون غلام سیاه خود را پذیرفتی خون ما را نیز بپذیری ای کریم و ای بزرگوار! اگرچه خون من ارزشی ندارد اما هنگامی که در راه تو و بیاد تو ریخته شود با ارزش خواهد شد، همانگونه که امام صادق علیه السلام فرمودند:  اشکی که بیاد تو ریخته شود دریاهائی از آتش را خاموش می سازد!!

مرحوم شیخ مفید ندبه و زیارتی را از منتقم آل محمد علیهم السلام نقل می کند که در فراز هائی از این زیارت چنین آمده است: سلام بر حسین کسی که با خونش جانش را در راه خدا داد، سلام بر کسی که در نهان و آشکار مطیع و فرمانبردار خدایش بود، سلام بر کسی که شفا را پروردگار در تربتش قرار داد، سلام بر کسی که دعای بندگان در زیر قبه و بارگاه او پذیرفته است، سلام بر کسی که امامان از اولاد و ذریۀ او هستند، سلام بر فرزند آخرین پیامبران، سلام بر فرزند آقا و سرور جانشینان، سلام بر فرزند فاطمۀ زهرا، سلام بر فرزند خدیحۀ کبری.....

                                         سلام بر کسی که به خون آغشته گشت!!

                                       سلام بر کسی که حرمت خیمه اش دریده شد!!

سلام بر پنجمین افراد از اصحاب کسا، سلام بر غریب غریب ها!! سلام بر شهید شهیدان!! سلام بر کسی که به دست زنازادگان به شهادت رسید!! سلام بر مسکن گزیدۀ در کربلا!! سلام بر کسی که ملائکۀ آسمان بر او گریستند!! سلام بر کسی که اولاد و ذریه اش پاکان هستند.....

سلام بر گریبان های شکافته!! سلام بر لب های شکافته شده!! سلام بر جان های از دست داده شده!! سلام بر روح های از بدن ربوده شده!! سلام بر جسد های عریان شده!! سلام بر جسد های رنگ پریده!! سلام بر خون های ریخته شده!! سلام بر عضو های قطع شده!! سلام بر سر های (بر نیزه) افراشته شده.....

سلام بر بدن هائی (که لباس های آنان) به غارت برده شد!! سلام بر عترت و نزدیکان پیامبر!! سلام بر کسانی که در بیابان های پهناور به جنگ برخواستند!! سلام بر کسانی که از وطن های خود دور افتادند!! سلام بر کسانی که بدن های آنان بدون کفن به خاک سپرده شد!! سلام بر سرهائی که از بدن ها جدا شد!! سلام بر شکیبا پیشه!! سلام بر مظلومی که بدون یاور بود!! سلام بر کسی که در تربت پاک کربلا مسکن گزید!! سلام بر کسی که قبه و گنبد او بالا رونده است (معروف و مشهور است)!!

سلام بر کسی که خدایش او را پاک گردانید (عصمت به او ارزانی داشت)!! سلام بر کسی که جبرئیل به او افتخار می نمود!! سلام بر کسی که میکائیل با او سخن می گفت و حال آنکه او در مهد و گهواره بود!! سلام بر کسی که پیمانش را شکستند!! سلام بر کسی که حرمتش را هتک نمودند!! سلام بر کسی که خونش را به ظلم ریختند!! سلام بر کسی که به خون زخم هایش غسل داده شد!! سلام بر کسی که به سر نیزه ها آب داده شد!! سلام بر کسی که ظلم و ستم بر او جایز شمرده شد!! سلام بر کسی که سرش بریده شد و حال آنکه به قفا افتاده بود!! سلام بر کسی که اهل قریه و ده (بنی اسد) او را دفن نمودند!!

سلام بر کسی که شاهرگ او بریده شد!! سلام بر دفاع کنندۀ بدون یاور!!سلام بر محاسن و ریش به خون کشیده شده!! سلام بر گونۀ به خاک کشیده شده!! سلام بر بدن غارت شده!! سلام بر دندان هائی که با چوب زده شد!! سلام بر آن سری که (بر نیزه) برافراشته شد!!.....

سلام بر تو، سلام کسی که آشنا به حرمت تو می باشد، و در حب و ولایت تو اخلاص دارد، و با محبت و دوستی تو قرب و نزدیکی به خدا را طالب است، و از دشمنانت تبری می جوید، سلام کسی که قلبش از مصیبت و غم تو مجروح است، و اشکش به هنگام یاد تو می ریزد، سلام کسی که اگر در معرکۀ کربلا می بود با جان خود شمشیر ها را از تو دور می کرد، و از تو دفاع می نمود و با باقی ماندۀ جانش تو را یاری می کرد، و در مقابل تو به جهاد می پرداخت، و بر دشمنت یاریت می داد، و با جان و مال و فرزند و روح خود فدائی تو و خانواده ات می شد..

اگرچه روزگاران (بودن) مرا تأخیر انداخت، و مقدرات الهی من را از یاری تو دور کرد، و نبودم تا با به جنگ برخواستۀ با تو جنگ کنم، و با آنانکه با تو دشمنی نمودند دشمنی کنم، اما هر صبح و شام بر تو ندبه و   ناله می کنم و در غم و عزای تو به جای اشک خون گریانم به خاطر غم و اندوهی که بر تو و بر آنچه بر تو گذشت!! و پیوسته در این غم و مصیبت هستم تا آنکه از این غم بمیرم!!!

اللهم أنت کاشف الکرب و البلوی، و الیک نشکو فقد نبینا، و غیبة إمامنا و ابن بنت نبینا، اللهم و املأ به الأرض قسطاً و عدلاً کما ملئت ظلماً و جورا، اللهم صلّ علی محمد و أهل بیته، و أرنا سیدنا و صاحبنا و إمامنا و مولانا صاحب الزمّان